Vorige berichten

Minoush

Minoush was mijn eerste kat. Het was van begin af aan liefde tussen ons. Minoush was ook echt mijn kat. Ze was ontzettend lief, behalve voor Ron. Ron en zij hadden eigenlijk een haat-liefde verhouding: “Ik tolereer je, omdat we nu eenmaal van dezelfde persoon houden en omdat we in 1 huis wonen.” Dit was echt wederzijds.

Naam
Roepnaam
Ras
Kleur
Geslacht
Geboorte datum
Overleden
: Menoes Knurfy’s
: Minoush
: Perzisch
: Schildpad
: Poes
: 10 juni 1993
: 7 juli 2003

Minoush was ontzettend lief en eigenlijk altijd bij mij in de buurt. Toen we eenmaal gingen fokken, leverde het uiteraard wel wat problemen op. Minoush pastte totaal niet in de groep en er waren eigenlijk altijd wel problemen rondom haar. We hebben op een gegeven moment de zeer moeilijke beslissing moeten nemen om haar uit huis te plaatsen. Helaas lukte dat niet…

Bij mijn ouders…

In eerste instantie hebben we haar bij onze ouders ondergebracht. Echter, die zijn veel met vakantie en onderweg, dus dit was geen goed adres. Wel merkten we dat bij ons thuis de groep rust gekregen had, dus… de oplossing Minoush uit huis plaatsen was wel een goede. Mijn broer wilde het wel proberen met Minoush, maar daar ging het eigenlijk niet goed. Mijn broer werkte de hele dag, dus Minoush zat veel alleen en dat was ze totaal niet gewend. Dus wij hebben verder gezocht en we vonden een goed adres voor haar: een oudere dame, die op zoek was naar een rustige kat op leeftijd. Wij dachten dat dit een ideale match was en de mevrouw heeft haar ook met open armen ontvangen. Overdag waren er geen problemen, maar ‘s nachts ging het totaal niet. Minoush had echt heimwee en ze heeft de mevrouw twee maanden oud haar slaap gehouden… Uiteindelijk is Minoush dus weer terug naar ons gekomen.

Eindelijk thuis, ik had haar ontzettend gemist en dat was wederzijds. Thuis hebben we wel een aantal regels veranderd. Om de zaken met de andere katten rustiger te laten verlopen en Minoush meer weerbaar te maken, kreeg ze het voorrecht om ‘s avonds bij mij te komen slapen. En het werkte. Iedere avond ging Minoush mee naar de slaapkamer en ze vond een heerlijk plekje naast mijn kussen. Minoush voelde zich beter in haar vel, ik genoot van haar en met de groep ging het een stuk beter, niet ideaal, maar wel beter.
Helaas hebben we op deze wijze niet meer lang van elkaar mogen genieten. Op vrijdag 4 juli 2003 was Minoush niet in orde. De kon eigenlijk niet meer springen of lopen, het bewegen ging heel moeizaam. Ik ben met haar naar de dierenarts gegaan en het vermoeden was dat ze pijn in haar rug had, waarschijnlijk verkeerd gesprongen of zo. Ik kreeg een pijnstiller mee en dat zou moeten helpen. Maar… niets was minder waar… Na een weekend intensieve zorg was ik niets verder, het ging eigenlijk alleen nog maar slechter met Minoush. Maandag 7 juli 2003 ben ik meteen terug gegaan. We hebben haar helemaal laten onderzoeken. Het bleek dat eigenlijk niets meer normaal funktioneerde: geen goede lever- en nierfunktie, bloedsuikers veel te hoog en meer problemen. De dierenarts wist niet wat er aan de hand was, hij stond voor een raadsel. Hij had ook geen oplossing en eigenlijk geen enkele hoop. Het enige wat ik voor Minoush kon doen, was haar verlossen uit haar lijden. Ik had stiekum het hele weekend al afscheid van haar genomen…. Ze is rustig in mijn armen ingeslapen.

Chantal