Oudjaarsdag ging de telefoon: interesse in 2 poesjes en we maakten een afspraak voor nieuwjaarsdag… Stipt 12 uur, eigenlijk 5 voor 12…  En toen was het al geregeld!! Dancing Queen en Pearl hebben [...]]]> Dancing Queen en Pearl hebben wel heel erg hun best gedaan om nieuw personeel te vinden… de dames zijn erg populair.

Oudjaarsdag ging de telefoon: interesse in 2 poesjes en we maakten een afspraak voor nieuwjaarsdag… Stipt 12 uur, eigenlijk 5 voor 12…  En toen was het al geregeld!! Dancing Queen en Pearl hebben kennis gemaakt met hun nieuwe personeel en de klik was wederzijds. Als dat geen goede start van 2012 is, dan weet ik het ook niet meer!!

Beide dames gaan naar Eindhoven en Dancing Queen gaan eenvoudig Queenie heten, Pearl blijft Pearl.

Vandaag heb ik ook de afspraak gemaakt voor de eerste entingen: volgende week woensdag gaan alle 13 kleintjes kennismaken met onze dierenarts en de leuke assistentes! Ik zal netjes een lijstje maken met wie voor wie is en hoe ze gaan heten, want met 13 stuks is het een hele klus om de boekjes netjes in te vullen Ook de aanvraag voor de stambomen gaat vandaag de deur uit… zo langzaamaan bereiden we ons voor op een naderend afscheid… het zal stil worden, maar eerst hebben we nog een paar weekjes hoor!!

Deel dit bericht!

En Tappas, hij presenteert zich zoals hij is: een goede doedel

Met heel veel verdriet en pijn in ons hart hebben wij afgelopen maandag 28 november 2011 onze lieve dikke theemuts moeten laten inslapen… Haar mentale toestand was heel ver achteruit gegaan en gekscherend hebben we al vaker tegen elkaar gezegd dat onze theemuts dement en seniel aan het worden was… zomaar een mep [...]]]>

Met heel veel verdriet en pijn in ons hart hebben wij afgelopen maandag 28 november 2011 onze lieve dikke theemuts moeten laten inslapen… Haar mentale toestand was heel ver achteruit gegaan en gekscherend hebben we al vaker tegen elkaar gezegd dat onze theemuts dement en seniel aan het worden was… zomaar een mep uitdelen aan een langslopende poes, of erger nog… Ze kon soms ook niet meer springen en had een hele poos nodig om op haar favoriete plekjes te komen, om vervolgens er ineens ook gewoon op te springen… In de weken voorafgaand aan onze beslissing heeft ze een paar keer gebeten… Niet fijn…

Onze theemuts was al heel lang niet meer onze lieve oude goede theemuts. Ze was veranderd, niet fijn, ze was niet meer te hanteren en ze was vooral niet gelukkig meer. Apart zetten resulteerde in heel onprettig gedrag, als een angstige poes bleef ze onder ons bed zitten. Nee, dit wilde ik niet voor onze theemuts.

We zijn met Sanna naar onze dierenarts geweest en hij concludeerde hetzelfde als Ron: ze is duidelijk zichzelf niet meer en waarschijnlijk heeft ze iets in haar hoofd, iets wat in elk geval niet fijn is… We hebben besloten om onze lieve dikke theemuts in te laten slapen en niet te gaan kijken hoe ze verder zou aftakelen en nog ongelukkiger zou worden. En hoewel onze dierenarts dit in volle overtuiging voor haar gedaan heeft, maakt dit het verdriet om haar verlies niet minder!

Dag lieverd, dag gekke theemuts!

Deel dit bericht!

In de nacht van dinsdag naar woensdag, 8 op 9 november is onze Bounty mama geworden haar eerste nestje van 4 kittens. Helaas heeft 1 kitten het niet gehaald en heeft Bounty nu nog [...]]]> In de nacht van maandag naar dinsdag, 7 op 8 november is onze Skye mama geworden van 3 heerlijke kleintjes.

In de nacht van dinsdag naar woensdag, 8 op 9 november is onze Bounty mama geworden haar eerste nestje van 4 kittens. Helaas heeft 1 kitten het niet gehaald en heeft Bounty nu nog 3 geweldige bolletjes.

Het hele verhaal:

Onze Skye was op 5 november uitgerekend, maar de geschiedenis leert ons, dat zij altijd iets later is. Ongeduldig moesten we gewoon wachten en wachten. Ik hoopte dat ze in het weekend zou bevallen, maar mevrouw deed haar eigen ding en maandagavond laat zag ik duidelijke weeën. Ik heb me dus beneden geïnstalleerd om zo weer een lange nacht in te gaan. Ron ging die nacht weer op pad naar Parijs, dus ik stond er min of meer alleen voor. Maar ach, inmiddels genoeg ervaring en Skye vertrouwt mij volledig.

De weeën kwamen goed op gang en om 23.10 uur werd het eerste kitten geboren. Skye is een ervaren mama, dus alles ging haar goed af. Uiteraard heb ik haar geholpen met het wassen en drogen van de kleintjes, leuk om te doen en dat geeft altijd meteen de gelegenheid om de kittens te checken en te wegen. Het tweede kitten kwam vlak erachteraan: om 0.30 uur werd ze geboren en Skye was trotse mama van twee mooie poesjes. Het werd rustig in de mand en dat was voor mij even een moment van rust, maar ook van spanning, want ik voelde duidelijk nog een kleintje.

Vlak voor twee kwamen de weeën weer fors opzetten en Skye kreeg haar derde en laatste kitten: een gezellig katertje. Skye was klaar en de rest van de nacht heb ik gewaakt en genoten, ja… ook nog wat geslapen. Heerlijk om ‘s morgens dit leuke nieuws aan de kinderen te kunnen vertellen! Ik heb de mand van Skye in de kooi erbij gezet, zodat het supergezellig en sfeervol was daarbinnen. En de poezen vonden het allemaal prima.

En vervolgens was het wachten op Bounty, spannend voor haar, ze wilde echt zelf ook al haar kindjes krijgen. Ze zat heel vaak al bij Jenna en Amber, aandoenlijk om te zien. Maar het was ook spannend voor ons, want dit zou Bounty haar eerste nest zijn. Hoe reageert ze, hoe bevalt ze, kan ze het aan?? Voor ons ook allemaal nieuw… Richting dinsdagavond werd het duidelijk, Bounty zou snel gaan bevallen. Dus wederom maakte ik me op voor een nacht op de bank. Alleen met de kids thuis en de hulptroepen al ingeschakeld, gewoon voor het geval dat er iets mis zou gaan.

Bounty zelf was onrustig, heel vervelend… ze wilde niet in de kraammand blijven, maar in de kooi liggen bij Amber en Jenna en de kleintjes… Niet handig dus, totaal niet handig! Daar kan ik niet goed bij, bovendien, ik wilde die kleintjes niet opnieuw nat en vuil laten worden… Het was zo vervelend, dat ik zelfs op een gegeven moment besloot om de kooi dicht te maken, zodat Bounty er niet in kon (en Amber, Jenna en Skye er dus niet uit). Maar Bounty bleef maar draaien en zoeken en draaien en zoeken… Op een gegeven moment wilde ze dan wel bij mij op de bank liggen, dus ik heb meteen de bank afgedekt met dekens. De ervaring leert dat er zeker rust komt, als eenmaal het eerste kitten geboren is.

Zo gezegd, zo gedaan en uiteindelijk na een eerst spuit wee-opwekker is Bounty om 22.20 mama geworden van haar eerste kindje. Het ging niet helemaal lekker en soepel, de bevalling verliep wat zwaar, arme Bounty. Ik heb haar dan ook op weg geholpen met de verzorging van het kleintje en zoals ik al dacht: daarna ging ze wel lekker in de mand liggen. Lekker met een warme fleecedeken eroverheen en zorgen voor haar eerste kindje, een schitterend poesje! Na een klein poosje kwamen er toch weer iets van weeën en uiteindelijk werd om 23.10 het tweede kitten geboren, een katertje. Als de weg eenmaal vrij is… En daarna werd alles rustig, heel erg rustig….

Te rustig naar mijn smaak en los van af en toe een ‘stuiptrekking’ bleven de weeën uit. We waren al ruim 5 en een half uur verder.. naar mijn smaak te lang. Bovendien… ik was alleen, de kids moesten om 7 uur opstaan en gelukkig kunnen zij goed voor zichzelf  zorgen en gaan ze op de fiets naar school, maar toch… topdruk om 7 uur… niet handig… Ik besloot om nogmaals de natuur te helpen! Ik kon heel duidelijk een kitten voelen, zag af en toe een stuiptrekking… maar de weeën moesten echt op gang komen, anders zouden we eventueel afgaan op een keizersnee en dat wil ik toch wel voorkomen. Na de spuit Phyton moest binnen een uur het volgende kitten geboren worden en dan duurt wachten lang….

Gelukkig kwamen de weeën wat meer opzetten en uiteindelijk is om 6 uur het derde kitten geboren, een zoet katertje. Helaas was het een hele pittige bevalling, het kleintje was keikapot… Waarschijnlijk heeft hij toch wat lang in het geboortekanaal gezeten, iets wat nooit echt goed is. En toen dit kitten eenmaal geboren was, kwam vrij snel erachteraan het laatste kitten van Bounty. Om 7.00 uur werd het laatste kitten geboren, een lief klein poesje! Ondertussen zijn de kids opgestaan en in totale vreugde zich gaan klaarmaken voor school! Wat ben ik blij met zo’n heerlijke zelfstandige kids! Ik heb de kooi klaargemaakt voor 4 nesten en 4 mama’s, heerlijk gezellig bij elkaar, de kleintjes uit elkaar gehouden door een rijtje knuffels. Alle kleintjes waren ook al gemerkt met nagellak, zodat ik goed zou weten wie wie is.

Vrij snel had ik in de gaten dat het met het derde kitten van Bounty niet helemaal lekker ging. En ook met Bounty ging het niet helemaal soepel. Bounty had haar onderste twee tepels flink opgezet en dat leek ook wel erg pijnlijk. Ze had dus een (opkomende) borstontsteking en het was tijd om de dierenarts in te schakelen. Ze heeft antibiotica en pijnstilling gehad en ik heb haar goed in de gaten gehouden. Arme Bounty, zoiets doet dus echt flink pijn en dan is het lastig om te moederen over je kinderen. Gelukkig was Skye er ook nog en die nam met alle plezier de zorg voor alle 6 de kleintjes op zich. Onze Skye ontpopte zich tot de perfekte moederpoes, voor het eerst, een echte zorgzame  mama! Dat zie ik natuurlijk graag. En ook Jenna en Amber waren absoluut niet te beroerd om voor de kleintjes van Skye en Bounty te zorgen. Met 4 mama’s moest alles goed komen, toch? Met Bounty was alles eigenlijk weer goed richting zaterdagmorgen. Ze zorgde meer en haar melkklieren werden soepeler en gaven ook melk. Een goed teken!

Maar helaas… het kleine katertje ging duidelijk minder… Zijn reflexen waren goed, die woensdag na de bevalling. Hij wilde drinken, ging ook de goede kant op, maar het lukt hem blijkbaar net niet… Ik besloot om niet langer aan te kijken en ben hem dus gaan flessen. Maar na het tweede flesje wilde hij de fles niet meer… goh… zou hij dan toch zelf drinken? Ik besloot om ‘s nachts maar weer een nacht op de bank te slapen en alles goed in de gaten te houden. Echter, tegen de ochtend zag ik het niet meer zitten. Het kleintje kwam niet bij en ik zag hem eigenlijk achteruit gaan. Tijd om echt in te grijpen! Ik besloot om sondevoeding te geven, hij was niet echt koud, maar wel afgekoeld. Warme kruik, voeding en rust, dat zou hem goed doen! Hij lag nog steeds helemaal tussen de kleintjes in, een goed teken.

Sondevoeding: Doodeng!! Nog nooit gedaan… geen echte sonde in huis… Gelukkig had ik wel een slangetje en spuitjes, wat plakband erbij en ik kon aan de slag. En ik heb een supergeweldige dierenarts!! Ik heb hem ‘s morgens om half 7 gebeld om te vragen hoe te werk te gaan… bibberende handen, maar gewoon doen: doorgaan en vechten! En het lukte, de eerste milimeter voeding met een sonde was binnen. Een warme kruik erbij en het kleintje bij de rest weggepakt, zodat hij goed rust kreeg en kon aansterken. Gelukkig weer hele zelfstandige kinderen die zichzelf naar school gestuurd hebben….

Die donderdagmorgen sloeg toch de paniek toe… het zou een heel gevecht worden, zou hij het redden… Yannicka zei tussen de middag: Mama, dit kleintje is niet klaar om op onze wereld te zijn, je hebt je best gedaan… pfff wat een wijze woorden voor een kind van 9 jaar!! En onbewust wist ik het wel, maar toch… m’n hart wilde er nog niet aan… ‘s Middags dacht ik dat hij wat rustiger werd en ik had gelijk… hij zakte steeds verder af en is uiteindelijk in alle rust en warmte heel vredig ingeslapen. Het kleine vechtertje had helaas toch niet de kracht om verder te gaan… Pfffff, dit hakt er nogal in hoor!!

Gezien Bounty’s toestand op dat moment, besloot ik om die nacht toch nog maar een keer op de bank te slapen. Dichterbij de poezen en hun kleintjes, makkelijker om even snel te checken of verder alles goed was en bleef. En dat was het! De rest van de kittens deden het perfekt en heel langzaamaan kon ik zelf rustig worden en voorzichtig gaan genieten.

Rest mij nog om de namen van de kleintjes door te geven! Alles wat leeft heeft recht op een naam en het kiezen was dit keer lastig en erg leuk tegelijk!

Het nest van Skye, geboren van maandag op dinsdag 8 november, midden in een zeer herfstige nacht:
- 23.10 uur (7 november): Shadow, een zilver spot poes, 98 gram
- 00.30 uur: Autumn, een zilver spot poes, 100 gram
- 2.00 uur: McCloud, een zilver spot kater, 102 gram

Het nest van Bounty, geboren van dinsdag op woensdag 9 november, een lange nacht:
- 22.20 uur (8 november): Pearl, een zilver spot poes, 88 gram
- 23.10 uur (8 november): Topaz, een zilver spot kater, heel iets gold, 92 gram
- 6.00 uur: Gem, een zilver blotched kater, 86 gram –> overleden op donderdag 10 november rond 14.00 uur
- 7.00 uur: Jewel, een zilver spot poes, 90 gram

Deel dit bericht!

Van vrijdag op zaterdag, dus zaterdagnacht 29 oktober 2011 is onze Jenna mama geworden van 5 kittens! En… hoera… nummer 6 kwam ook nog op zaterdagmiddag.

Dus huize Hanckmann is nu verblijd met 7 kleine [...]]]> Vrijdag 28 oktober 2011 is onze Amber mama geworden van 4 kittens! Helaas…. slechts 1 kitten mocht blijven leven…

Van vrijdag op zaterdag, dus zaterdagnacht 29 oktober 2011 is onze Jenna mama geworden van 5 kittens! En… hoera… nummer 6 kwam ook nog op zaterdagmiddag.

Dus huize Hanckmann is nu verblijd met 7 kleine wollige viervoeters!

Het hele verhaal:

Vrijdag laat in de ochtend begon Amber te rommelen, ja… duidelijk, er was iets gaande en ik heb de mand klaargemaakt. Amber was op zaterdag uitgerekend, we stonden dus al op ‘scherp’. Helaas… maar Amber is geen gemakkelijke bevaller… bij iedere wee piepen en bij de persweeën zelfs helemaal tekeer gaan en echt door het lint gaan. Een helpende hand bieden is er dan niet bij, helaas… dus wij waren dan ook helemaal blij toen het eerste kitten geboren was. Amber was direct rustig en begon driftig te wassen. Niet lang daarna kwam het volgende kitten, even snel het eerste kitten aan de kant gelegd en vrij snel was alles weer rustig.

En het bleef rustig, te rustig… Ik voelde duidelijk nog een kitten, dus besloot om in te grijpen en om half 6 heb ik haar een wee-opwekker gegeven. Vrij snel daarna kwam kitten nummer 3 en nummer 4.

Toen alles weer rustig was, heb ik de kittens allemaal even goed nagekeken. Ik hoorde al rochelen van kitten nummer 3, dus wilde even helemaal zeker zijn dat zijn longetjes goed waren. Tot mijn schrik en verbazing had dit katertje slechts een half neusgat en dit was ook nog klein… verder een vreemde bult op z’n oogje…. wat zou dit zijn? De andere kittens waren allemaal wel helemaal OK! We besloten om e.e.a. even aan te zien, maar al heel snel bleek dat het kereltje niet bij de andere kittens ging liggen en ook bleef snakken naar adem… nee.. dit was niet goed. En dan komt de moeilijke keuze… Maar wij hebben hem gemaakt en dezelfde avond nog bij ik bij de dierenarts geweest om hem in te laten slapen. Hoe moeilijk ook, maar een kitten met een afwijking dat niet uit zichzelf aansluiting zoekt bij mama en mama ook niet bij hem, dat is niet goed.

Dus we gingen met 3 kittens de avond in en ons eerste nest dit jaar was een feit. De mand werd verschoond en op z’n plekje in de kooi gezet, maar… dat bleek niet echt handig te zijn. Want Jenna, de andere aanstaande mama had die plek al ingepikt en besloot om vrolijk bij Amber en haar kleintjes in de mand te kruipen. Dat is toch echt wel teveel van het goede, een mama, drie kittens en een hoogzwangere mama in 1 kraammand. We besloten dus om Amber mee naar boven te nemen en Jenna beneden de vrijheid en ruimte te geven.

Om 00.30 gingen wij naar bed, met Amber. Ik had de wekker gezet op 3.00 uur, zodat ik dan even bij Jenna kon gaan kijken. Maar de kleintjes van Amber bleven eigenlijk wel wat piepen en dan wordt slapen voor mij heel lastig. Ik ben een aantal maal opgestaan om Amber ‘neer te leggen’ en de kittens bij haar aan te schuiven en dat hielp. Maar rond 1.30 moest ik toch plassen, dus weer uit m’n bed en dan ook maar meteen bij Jenna kijken. En ja hoor, ze had het weer gedaan.. ik kwam bij de kooi aan en hoorde piepen… in m’n slaperige toestand drong het niet meteen tot mij door, maar ineens besefte ik het: er lagen kittens in de mand in de kooi… Jenna was even snel mama geworden!

En niet zomaar… maar even zo snel mama van 3 kittens! Het was wel een flinke ‘ravage’ in de mand en de kittens waren nat en voelden wat koud aan. Mama had het zo druk gehad, ze had alles al opgeruimd, navelstrengen netjes afgebeten en de kittens mooi gewassen. Ik heb snel Ron uit bed geroepen en hem aan het werk gezet: de snugglesafe moest gewarmd worden, de mand verschoond en de kittens bijgedroogd, verzorgd en nagekeken worden. We zijn zeker trots op Jenna, deze supermama die het maar even mooi zelf gedaan heeft!

En ook hier kon ik duidelijk nog een kitten voelen. Ik hoopte dit nachtelijke bevallingsfeest te bespoedigen en heb Jenna een wee-opwekker gegeven. Weeën volgden, maar verder niets… En ik besloot om maar gewoon wacht te gaan houden en Ron verder naar bed te sturen. Het zou wel komen… En ja hoor, het kwam! Om 4 uur werd kitten nummer 4 geboren en kitten nummer 5 volgde heel snel daarna. Ook dit keer weer deed Jenna alles zelf.

Wederom heb ik de mand lekker verschoont, maar dit keer voor het laatst, want er zat nu geen kitten meer in. Een heerlijke zachte fleecedeken ging het werk doen en deze mama en kleintjes voorzien van zachte warmte de rest van de  nacht en de ochtend.

‘s Morgens hebben we Amber meteen weer naar beneden verhuisd. Amber besloot dat ze het eigenlijk in de mand van Jenna veel gezelliger vond, maar ja,…. twee mama’s, 8 kittens… dat gaat niet werken. Dus we besloten om de manden uit de kooi te halen en hebben de mama’s en de kittens op een hoopje op een heerlijke deken in de kooi gezet. Alles ging perfekt, twee happy mama’s, geen piepende kittens… zogende kittens… beter ging niet en het gevoel van blijdschap kreeg bij ons de overhand.

Die middag moesten we toch even boodschapjes doen, onze kids zouden thuis komen van een vakantie bij opa en oma en we hadden niets in huis. We waren bijna klaar met de boodschappen, toen de telefoon ging: opa aan de telefoon, ze waren er al en er lag een vies nat plakkerig kitten helemaal alleen in een hoekje, wat hij moest doen. Ik gaf de instructie om het kitten bij Jenna en Amber te leggen en 5 minuten  later waren wij thuis. Buiten werden we al opgewacht door de kids die vrolijk riepen: “Het zijn er 9, het zijn er 9, zegt opa!” En dus wij snel naar binnen…

Inderdaad: ineens 9 kittens! Jenna was mama geworden van nog een kitten, een kleintje en hij zat helemaal onder de vieze plakkerige korrels van de kattenbak (wij gebruiken klontergrit). Ik moest het kitten schoonmaken door hem onder de kraan voorzichtig af te wassen en schoon te ‘plukken’, daarna snel het kitten op een warme kruik. Hij deed het verder prima! En na 20 minuutjes op de kruik was hij ook alweer zover aangedroogd dat hij terug naar Jenna en Amber kon. Geweldig… wat een euforie!! 9 kittens!!! Dat hadden we niet durven dromen.

We hebben alle 9 de kittens grondig nagekeken, gewogen en daar waar nodig is van merkjes voorzien. Alles netjes genoteerd, zodat we ze goed uit elkaar kunnen houden.

Om 20.00 uur slaat het noodlot toe. Yannicka duikt nog even in de kooi om welterusten tegen de kittens te zeggen en Yorian komt ons in paniek halen: Yannicka had een dood kitten in haar handen… Wij dachten, dat kan niet, die slaapt… maar helaas… Yannicka had gelijk! En toen was er even paniek! Hoe kan dit? Dit is niet goed en we hebben direct alle kittens opnieuw gecontroleerd. Tot onze grote schrik lag er nog een kitten tussen waarmee het niet goed ging! Ondanks dat dit kitten gewoon tussen de andere kittens lag, voelde zij koud aan en gaf ze weinig reaktie. Snel een flesje en een hete kruik maken en vooral zorgen dat ze niet in slaap valt… maar het mocht niet meer baten… 10  minuten laten was het kleintje overleden… En bij ons zat de schrik er goed in!

Even rustig ademhalen, nadenken, wie zijn het… het zijn de 2 poesjes (nummer 1 en nummer 4) uit het nest van Amber… van de 4 zijn er nu dus 3 dood… dit is een slecht teken! En meteen kwam er angst voor het eerste katertje uit dit nest. Hij was wel helder, net als de kittens van Jenna, maar dit… dit is vreemd en ik besloot om de kleintjes geen moment meer uit m’n oog te laten. Ik heb me weer een nacht op de bank geinstalleerd en om de 45 minuten een piepje gezet om te gaan kijken bij de kleintjes. Het piepje was niet nodig, vaak was ik al uit mezelf weer wakker en bij iedere inspectie vond ik 2 happy mama’s en 7 warme, verzorgde en vaak zogende kittens.

En ook in de loop van de zondag hebben we de kittens strak in de gaten gehouden. We hebben ze zondagmiddag gewogen en iedere kitten was gegroeid. Ze waren allemaal aktief in de hand en er was dus eigenlijk geen reden voor alarm. De rust keerde weer iets terug in huize Hanckmann… ’s Avonds  laat hebben we de kittens nog een keer gewogen en op 24 uur zijn alle kittens minimaal 10 gram gegroeid. Eentje zelfs 18 gram! Echt geen reden voor paniek dus. We zijn laat gaan slapen en ik ben die nacht nog 2 keer gaan kijken en iedere keer was alles in orde.

Inmiddels is het  maandagavond. We hebben nog steeds 7 gezonde kittens en 2 happy mama’s die vrolijk in tourbeurten hun werkjes doen. Beide mama’s zijn supermoeders en zorgen heel goed voor hun kroost. De angst zit er bij ons nog wel in, de euforie komt niet meer terug. Maar ik hoef niet meer iedere half uur te checken… het lukt om de kleintjes met rust te laten en gewoon te kijken en genieten. Kleintjes moeten immers veel slapen en veel storen in het nest doet soms meer schade dan goed.

Wat het geweest is… we weten het niet… we vermoeden een fout in de aanleg van de kittens, maar een antwoord krijgen we nooit!

Vandaag (31 oktober) gaan we in elk geval met een geruster gevoel naar bed, wel nog even de kruikjes opwarmen, maar of ik vannacht ga kijken? Ja, als ik wakker wordt wel, maar ik zet er geen wekker voor!

Rest ons nog om de namen van de kleintjes door te geven! Want dat is eigenlijk ook het leukst, alles wat leeft heeft recht op een naam en het kiezen was dit keer erg gezellig!

Het nest van Amber, geboren op vrijdag 28 oktober, een zeer zonnige najaarsdag, in de volle zon in onze serre:
- 12.56 uur: Sunshine, een golden spot poes, 86 gram –> overleden op zaterdag 29 oktober rond 20.00 uur
- 13.09 uur: Silvester,  een zilver spot kater, 82 gram
- 17.40 uur: Scarr, een zilver spot kater,  72 gram –> ingeslapen bij de dierenarts op vrijdag 28 oktober rond 19.00 uur
- 17.46 uur Starlight, een zilver spot poes, 92 gram –> overleden op zaterdag 29 oktober rond 20.30 uur

Het nest van Jenna, geboren in de nacht van vrijdag op zaterdag 29 oktober, lekker nachtbraken:
- rond 1.00 uur: Dancing Queen, een zilver spot poes, 86 gram
- rond 1.00 uur: Prince, een zilver blotched kater, 92 gram
- rond 1.00 uur: Pink Lady, een golden blotched poes, 88 gram
- 4.05 uur: Daddy Cool, een zilver blotched kater, 104 gram
- 4.20 uur: Nightfever, een zilver spot kater, 86 gram
En dan de laatste van dit wonderbaarlijke nest:
- rond 14.00: Hangover, een zilver spot kater, 74 gram

Deel dit bericht!

Dat kunnen we nu wel volmondig zeggen… ze zijn alle vier zwanger hoor… nu nog afwachten of het zo blijft natuurlijk!

Dus is het ook tijd om de heren voor te stellen die hiervoor verantwoordelijk zijn .

De drie dames (Jenna, Skye en Bounty) hebben een en dezelfde heer het leven zuur gemaakt. Zijn [...]]]> “JA”

Dat kunnen we nu wel volmondig zeggen… ze zijn alle vier zwanger hoor… nu nog afwachten of het zo blijft natuurlijk!

Dus is het ook tijd om de heren voor te stellen die hiervoor verantwoordelijk zijn .

De drie dames (Jenna, Skye en Bounty) hebben een en dezelfde heer het leven zuur gemaakt. Zijn naam is  ”El Shapo’s Arco” korteg bekend onder de naam Arco. Arco is een zilver spotted kater met groene ogen.

Hij heeft het er maar druk mee gehad. We hadden Jenna nog niet goed en wel opgehaald of we konden Skye gaan brengen. En hij het ophalen van Skye hebben we letterlijk gewisseld! Skye mee naar huis en Bounty mocht blijven…

Arco is een mooie en lieve zilvertaby spotted kater

Amber is als enig bij Monty geweest. Volluit heet hij “Ch.True Magnificat’s Paco Montijo”

Monty is een prachtige zilvertabby spotted kater

Beide heren wonen in Zoetermeer bij Cattery Rimare. We zijn hier nu a een aantal keren geweest voor een dekking en het bevalt nog steeds!

Inmiddels zijn we dus ruim 3,5 weken onderweg met Jenna en Amber en dat betekent dat we over iets meer dan 5 weken de twee eerste nestjes van dit jaar mogen verwelkomen. Een week later zal het nest van Skye volgen en weer een week later het laatste nest van dit jaar, namelijk dat van Bounty. Voor Bounty is het overigens het eerste nest dus we zijn erg benieuwd hoe dat zal verlopen!

Hoe dan ook, we tellen af!

Deel dit bericht!

Op dit moment liggen al onze moeders in spe namelijk te pitten en dan doen ze sinds ze terug zijn van hun katerbezoek [...]]]> Het is rustig in huis… We kunnen het niet anders uitdrukken hoor! We vragen ons wel eens af of katten zich “zwanger” kunnen gedragen en wij denken dus van wel .

Op dit moment liggen al onze moeders in spe namelijk te pitten en dan doen ze sinds ze terug zijn van hun katerbezoek eigenlijk heel veel. En dat (denken wij) is een goed teken. Ervaring (onze tenminste) leert namelijk dat poezen die erg veel slapen na hun dekking toch echte wel zwanger zijn!

Inmdiddels is de dekking van Jenna en Amber al iets meer dan 2 weken geleden en beide dames vertonen geen enkel teken van krols zijn of worden dus ook dat draagt bij aan het positive beeld .

Maar zoals het er nu uitziet verwachten wij de eerste nestjes van dit jaar rond 29 oktober (2011). Een van Jenna en een van Amber… we zijn benieuwd!

Deel dit bericht!

Moesten we afgelopen woensdag op stel en sprong met Skye op pad, [...]]]> Dat roepen we dus nooooit meer ! We waren bezig met het plannen van vakantie en nesten en we besloten heel stoer: “Na de zomer vakantie laten we ze dekken zodra ze krols worden”. Nou, dat hebben ze beslist gehoord, onze dames…

Moesten we afgelopen woensdag op stel en sprong met Skye op pad, vrijdag gedroeg onze jongte (Bounty) zich ineens wel heel erg aanhankelijk… Nu zullen er mensen zijn die zeggen heel erg? Dat is ze toch altijd al?! Nou nu was het nog “erger”!

En ja hoor, zaterdag was het overduidelijk, mevrouw was krols. Tja… we gaan pas morgen naar Zoetermeer om Skye op te halen en zij gaat naar dezelfde kater… Wat nu? Dan meer weer even snel overleggen met de katereigenaar. Wat is handig, wat is verstandig…

Jullie raden het al, een paar uur later zaten we in de auto naar Zoetermeer om Skye op te halen en Bounty te brengen. De dames even “ruilen” als het ware

De route naar Zoetermeer is inmiddels bekend, zelfs de navigatie is al niet meer nodig dus we zijn er snel genoeg. Skye opgehaald, Bounty afgeleverd en weer terug naar huis.

Thuis blijkt dat Skye nog steeds krols is Zoals Yorian zou zeggen “Skye wil volgens mij nog wel een keer gekaterd worden hoor!”. En het mooiste…? Op de voicemail stond al een bericht dat onze Bounty gedekt was!

Dus… Op tijd van 2 weken 4 dames gedekt… dat betekent dat we dit jaar zeer waarschijnlijk kittens onder de kerstboom hebben (of erin natuurlijk). Wie weet wel 4 nesten!

Over een week of 2 weten we meer… Maar onder ons, Jenna gedraagt zich zwanger hoor!

Deel dit bericht!