14 februari 2004

Vandaag dateert de laatste update van onze Cattery site alweer van april 2003, bijna een jaar geleden….. In die tijd is veel gebeurd. Ons G- en H- nest is groot gegroeid, de deur uit gegaan en een eigen leven gaan leiden. Helaas hebben we een van de kittens uit deze nesten inmiddels ook alweer verloren…

Ook binnen de Cattery is e.e.a. veranderd.

Minoush is ons ontvallen….. Op een bepaald moment zagen wij dat ze niet echt happy was en hebben we besloten haar een tijd op onze slaapkamer te houden gedurende de nacht. Maar zij trok zich steeds verder terug van alles en iedereen. Op een dag zag je haar opstaan….. stil staan….. en dan na enkele seconden begon ze pas te lopen….. Alsof ze moest nadenken over wat er kwam na opstaan. Ergens opspringen was er ook al niet meer bij.

Dus naar de dierenarts met haar. Daar werd bloed afgenomen en getest. Het bloedbeeld was verschrikkelijk….. Er klopte helemaal niets meer van. Het was dermate slecht dat de dierenarts aangaf dat het al een wonder op zich was dat Minoush nog leefde.

Ter plekke heeft Chantal (min of meer in haar eentje) moeten besluiten om Minoush in te laten slapen…

In de loop van de afgelopen week hebben we alles op een rij gezet voor ons zelf. We zijn tot de conclusie gekomen dat het fokken van nestjes en het hebben van 2 opgroeiende kinderen en de wens om van alles en nog wat te doen niet bij elkaar past. Daarom hebben we einde vorige week besloten om Dazzle, Sanna, Dana en China en masse te laten steriliseren. Op vrijdag de 13de februari hebben we de dames afgeleverd bij de dierenarts om deze ingreep te ondergaan. Vanmorgen om een uur of half 11 zijn we ze weer gaan halen, gesteriliseerd en wel. Onderzoek heeft uitgewezen dat Dazzle leed aan een beginnende baarmoeder ontsteking en dat er bij China cysten op de eierstokken zaten. Achteraf is het dus geen moment te vroeg geweest voor deze 2 dames.

We hebben onze Cattery niet opgedoekt. Het besluit om nu even niet te fokken is voor ons iets van tijdelijke aard. We verwachten in de toekomst ooit wel weer een herstart te maken. Voor nu willen we iedereen bedanken die door zijn of haar interesse in onze Cattery heeft bijgedragen in het plezier dat wij van het fokken hebben gehad en we wensen alle eigenaren van nakomelingen uit onze Cattery een lang leven toe met het kitten dat bij ons geboren is. Helaas hebben we moeten ervaren dat dit niet voor iedereen is weggelegd…

Bedankt en tot ziens, Ron en Chantal

Een nieuw jaar, nieuwe plannen…..

Terwijl de nesten opgroeiden hebben we besloten om China en Dazzle ‘aan te houden’ zoals dat heet. Beide dames zijn inmiddels al als model actief geweest op een echte ‘miss’ verkiezing….. Nou ja, een Brits Korthaar kittenmiddag dan. Beide eindigden in hun klasse op een mooie 2de plek! China werd met name vanwege haar vacht gecomplimenteerd, maar haar bolleke mocht iets ronder. Dazzle was qua bouw en rondingen perfect, maar haar vacht heeft toch een wat zilverige gloed over haar vacht en dat maakte dat ze toch als 2de eindigde. Het was wel even heel spannend, want de ticking (zoals dit met een mooi woord heet) is voor een leek niet echt zichtbaar.

De komst van deze beide meiden heeft tot enige onrust binnen onze kattenpopulatie geleid. Dit is (naar onze ervaring) vrij normaal voor een korte periode. Echter, het bleef een gevecht en na enkele weken monde dit uit in onzindelijk gedrag van China. Wat bleek, Minoush (zij is altijd de baas geweest hier in huis) voelde zich blijkbaar dusdanig bedreigd dat ze begon te jagen. China was blijkbaar het makkelijkste slachtoffer voor haar en zij was dan ook iedere keer de klos.

Goede raad is dan duur. Wat doe je? China weg? Wie weet wordt Dazzle of Dana dan het volgende slachtoffer. Minoush (met name) ‘s avonds met Drupke of Tedje apart zetten? Tja, dan wennen ze nooit aan elkaar….. Minoush weg…..?

Minoush is onze eerste kat die kunnen we toch niet zomaar wegdoen? Wie wil er nu een Pers van 8 jaar in huis nemen? Uiteindelijk hebben we toch besloten om eens rond te kijken naar een plekje waar we Minoush zouden kunnen onderbrengen. We waren (en zijn) er zeker van dat dan de problemen uit de wereld zouden zijn, terwijl we dat gevoel niet hadden bij alle andere alternatieven die we verzonnen hadden.

Uiteindelijk hebben we Minoush onder kunnen brengen bij de ouders van Chantal. Zij wonen redelijk bij ons in de buurt en waren bereid om het voor een tijdje te proberen. Inmiddels woont Minoush er alweer een dikke maand en ze zijn goede vriendjes geworden! Minoush lijkt zich een stuk beter op haar gemak te voelen en wij hebben hier in huis geen onzindelijk gedrag meer. Het is de beste oplossing gebleken voor alle betrokken partijen, maar we missen haar wel….. Gelukkig zien we Minoush vaak genoeg en is ze ook nog altijd heel blij om ons te zien!

Zoals vermeld in een eerdere aflevering over het wel en we van onze Cattery waren Sanna en Kaya weer aan de pil gezet nadat ze krols waren geweest. Wij streven ernaar om de pil zo min mogelijk te geven en na een keer of 2 werden de dames niet meer krols dus zijn we meteen gestopt met de pil. Nu het voorjaar in de lucht zit (tja, poezen denken daar blijkbaar anders over, buiten op de vijver staat nog ijs hoor!) is Sanna alweer vrolijk aan het zingen geslagen. We hebben besloten dat als zij over 14 dagen weer begint te zingen dat we haar dan nog een keer naar Ikula brengen. We zullen voor die tijd wel nog even moeten uitzoeken of hij nog steeds dekt en beschikbaar is. Als dit volgens plan verloopt zal ons eerste nest van dit jaar medio juli onze cattery gaan verlaten.

Dan is het wachten op Dana. Zij is inmiddels meer dan 1 jaar oud en wat ons betreft mag ook zij naar een kater van haar keuze. We moeten wel nog een pre-selectie maken voor haar en dat zal nog moeilijk genoeg worden! We verwachten dat ook Dana op korte termijn krols zal worden maar ja, je kunt er eigenlijk geen peil op trekken. We zijn natuurlijk wel benieuwd! Als zij gedekt is wordt dit ons eerste zilver-tabby nest.

In mei worden China en Dazzle 1 jaar en ook zij mogen dan langzaam eens gaan denken aan een gezellig uitstapje naar een kater. Ook voor hen geldt dat we dan aan een pre-selectie moeten beginnen maar we gaan er van uit dat we hiervoor tot het najaar de tijd hebben.

We hebben tevens besloten dat Kaya dit jaar celibatair zal blijven. Zoals trouwe lezers van onze pagina inmiddels weten ‘lijdt’ zij altijd behoorlijk onder het grootbrengen van een nest en willen we haar maximaal 1 x per 2 jaar ‘belasten’ met de zorg van een nestje.

Zoals het er nu naar uitziet zullen we dit jaar dus 4 nesten hebben. 1 Blauw nest van Sanna, 1 zilver-tabby nest van Dana, een blauw/lilac nest van China en een blauw/lilac nest van Dazzle (beiden afhankelijk van de kater). Wij zijn benieuwd…..

Een nieuw jaar en gewijzigde plannen??

Vertelden we bij onze vorige update nog dat Kaya celibatair zou blijven….. Ten tijde van deze update is zij inmiddels de trotse moeder van 2 gezonde blauwe katertjes! Het verhaal van de bevalling hebben we apart gezet, omdat het een bevalling met complicaties betreft en wij niet iedereen met dit “zware” verhaal willen confronteren. Maar goed, het besluit om Kaya eveneens te laten dekken werd ingegeven door het feit dat ze “op de klok” krols werd en in een uitstekende conditie was. Dus op dat moment hebben wij besloten dat ook zij naar Lucas van het Lievehof zou gaan zodra haar 2de krolsheid zou toeslaan. We hadden Lucas van het Lievehof al geselecteerd voor Sanna en in afwachting van haar krolsheid piepte Kaya haar net voor!

Beide dames zijn vlak (ongeveer met een tussenpose van anderhalve week) na elkaar naar Lucas geweest voor een dekking. Dit alles verliep meer dan uitstekend! Kaya is een poes waarmee we normaal gesproken minstens 2x de reis moeten maken voordat zij gedekt wordt omdat mevrouw bij de eerste poging spontaan vergeet dat ze krols is… Dit keer echter, tot onze grote verbazing, was het in 1 x raak! Dus vol goede moed een weekje later met Sanna op stap… Die dacht waarschijnlijk dat zij het nog beter kon… Het was een heerlijk liefdesnest volgens de eigenaars van Lucas.

Bij Kaya bleef na 2 weken de krolsheid uit en toen een week later ook Sanna niet krols werd, hadden wij 2 poezen zwanger! Direkt na Sanna was inmiddels onze Dana voor het eerst naar een kater geweest. Voor haar hebben we Sevgili Kedi’s Silver Gideon oftwel Banjer geselecteerd als dekkater. Dit was een iets langere rit maar ach, je moet toch wat met je vrije tijd en een hobby die geen moeite kost… Voordat Chantal goed en wel thuis was ging de telefoon al. Dana was reeds gedekt, dus onze lol kon niet meer op. Twee weken later was ook zij niet opnieuw krols dus… 3 poezen zwanger…

U begrijpt het al… Met zo’n inleiding zit er ergens een addertje onder het gras, of beter gezegd, een poes die de zaak bedot met haar zwangerschap! En ja hoor, na een periode van 6 weken (Kaya inmiddels 7 weken onderweg en Dana 5 weken) werd Sanna plotseling krols! Het is nu even de vraag of zijn ongemerkt een miskraam heeft gehad (we hebben nergens hiervoor een aanwijzing kunnen vinden) of dat zij schijnzwanger is geweest (ze heeft zich in elk geval “zwanger” gedragen!) of dat ze wel een eisprong heeft gehad maar niet heeft opgenomen. Hoe dan ook, het was best een teleurstelling dat zij niet zwanger bleek.

Een herdekking op korte termijn is namelijk niet mogelijk vanwege onze “gezinssituatie”. Chantal is inmiddels alweer zo’n 17 weken zwanger! Hoewel we vorig jaar een geweldige dubbele kraamtijd hebben gehad is het toch een heel gedoe… Een baby plus kittens levert toch heel wat werk op en dit jaar hebben we er dan nog eens een peuter tussendoor sjeesen ook… Nou nee, dan maar niet dus. Vandaar dat een eventuele herdekking van Sanna pas op z’n vroegst dit najaar zal plaatsvinden. Het is de bedoeling om ook China Girl en Dazzle rond die tijd te laten dekken.

Inmiddels is Minoush definitief ondergebracht in een nieuw tehuis. Nadat zij een tijdje bij de ouders van Chantal heeft ingewoond is ze nu “de straat overgestoken” naar haar broer en zijn vriendin. Beide wilden al heel lang een kat en konden het goed vinden met Minoush. Aangezien de ouders van Chantal met regelmaat van een kortere of langer vakantie genieten en het voor Minoush niet fijn is om in deze periode “alleen” te zitten hebben zij zich over haar ontfermd.

Nu is het nog even een weekje afwachten op Dana. Haar uitgerekende datum is 25 april en het is natuurlijk heel spannend. Het is haar eerste nest en we zijn heel benieuwd hoe onze wildebras (je zou zo echt niet zeggen dat dit een hoogzwangere kat is hoor, eerder een kitten van 13 weken oud!!) zich hieronder zal gedragen…

Geboren!!!!! Ons E-nest

Op 19 april 2002 is onze Cattery verblijd met de geboorte van 2 blauwe Brits Korthaar katertjes.

Hun namen zijn Ernie (15.40 uur, 86 gram) en Eddy (16:05 uur, 104 gram).

Eddy en Ernie zijn nakomelingen van Kaya van de Kraayenberg en Lucas van het Lievehof.

Beide heren ontwikkelen zich goed en ook moeders maakt het uitstekend!

Op 22 april woog Ernie 116 gram en Eddy 142 gram, dus het groeien begint goed op gang te komen.

De bevalling van Kaya

Het is geen fijn verhaal, vandaar even een waarschuwing vooraf…

Donderdagochtend (18-04-02) verloor Kaya een slijmdraad, een teken dat de bevalling op gang zou komen. Ik was al een paar dagen standby, maar Kaya is altijd aan de late kant… dus geen zorgen, het zou nu zo beginnen, de 69e dag (ipv de 65e). Maar… niets was minder waar, de bevalling kwam niet op gang. Vrijdagochtend vond ik wel vele kleine plekjes vocht, vruchtwater, en het zou en kon nu toch niet meer lang duren…. Maar ‘s middags was de bevalling nog steeds niet gestart en heb ik de dierenarts gebeld, 70 dagen is toch echt te lang, ook gezien het vochtverlies…

De dierenarts vond dat ik direkt moest komen en hij constateerde inderdaad dat de bevalling helemaal nog niet gestart was. Hij besloot om Kaya weeën opwekkend middel (Phyton) te geven en even een uurtje af te wachten wat er zou gebeuren. Rond 15.35 kwamen de weeën ineens op gang en al snel was het staartje van het eerste kitten te zien. Dat betekende ook dat dit kitten al zonder vlies was, dat betekende niet veel goeds…. Een stuitligging, dat voor het eerste kitten, dat is altijd heel lastig en Kaya had nog steeds geen goede ontsluiting. Maar ervaren als zij is, zij perste en perste en om 15.40 werd het eerste kitten geboren en het leefde nog!!! Jippie, voor moeders en zij begon ook meteen ijverig te wassen.

Maar… het tweede kitten was er inmiddels ook al, zeer snel achter elkaar en ik ben daar dan ook direkt mee aan de slag geslagen… Kaya was nog druk met het eerste kitten en dit kitten zat nog volledig in het vlies… het zag er niet goed uit, ik heb het vlies gebroken, het neusje en mondje als eerste snel vrij gemaakt, maar ik kreeg geen enkele reaktie…. Ik heb met een ruwe badhanddoek gewreven en gewreven, maar helaas nog steeds geen enkele reaktie, niet eens een stuiptrekking…. Gewreven en hard heen en weer ‘geslagen’, maar het hielp niet meer, dit kitten was overleden… Ik heb het bij Kaya weggepakt, zij had van dit alles geen weet….

Om 16.05 had Kaya ineens weer weeën en snel kwam het derde kitten, een makkelijke bevalling en dit kitten leefde ook. Kaya ging direkt aan de slag en alles was in orde. Maar ik voelde nog heel duidelijk leven en dat betekende dat er nog een vierde kitten geboren moest worden.

De dierenarts kwam nog eens om het hoekje kijken en besloot om Kaya nog een keer Phyton te geven, zodat het laatste kitten ook snel geboren zou worden en Kaya met haar kroost nog voor het drukke spreekuur in alle rust naar huis kon. Niets was echter minder waar…. Om 16.30 had Kaya de Phyton gekregen, maar er gebeurde helemaal niets… en nog minder… geen enkele wee… Na een uur kwam de dierenarts nog een keer kijken en hij ging voelen of hij het kitten met zijn vingers kon vinden. Maar dat gaf geen tot weinig resultaat en ook op het inwendig onderzoekje kreeg Kaya niet opnieuw weeën. Besloten werd om nog even af te wachten tot 18.30, maar als het kitten dan niet geboren zou zijn, dan moest er alsnog een keizersnede plaatsvinden… Heel jammer, op het einde alsnog een keizersnede en dat voor 1 kitten…

Maar zo rond de klok van half zeven kreeg Kaya ineens weer weeën en al snel perste ze het vierde kitten eruit… Ik schrok, heel erg, heb meteen assistentie gevraagd van de dierenarts en hij schrok ook… Dit zag er zeker niet goed uit. Het kitten zat in het vlies, maar het vlies was helemaal groen (meconiumhoudend, was mijn eerste reaktie, in het vruchtwater gepoept??). Het zag er niet uit, maar Kaya begon gelijk te likken en wassen… Het vlies was snel gebroken en de dierenarts greep snel in door het kitten bij Kaya weg te nemen, dit kon niet goed zijn… En eigenlijk al direkt was de oorzaak zichtbaar, het kitten had een hele grote navelbreuk, zoals dat heet. Eigenlijk gewoon een gigantisch gat in dat kleine buikje, waardoor alle darmen en andere aanverwante zaken naar buiten hingen… En het arme beestje leefde nog…. Hoe dit mogelijk was???

De dierenarts vroeg mij of hij het beestje mocht euthanaseren, het arme dier kon eventueel wel geholpen worden, maar hij gaf het maar 10% kans om de komende drie dagen te halen… Daarbovenop allerlei nare bijverschijnselen zoals bijvoorbeeld een buikvliesontsteking maakte de kansen voor het diertje nog kleiner… En dan nog, wat zou je dan in leven houden?? Hoe zou Kaya hiermee omgaan?? Wat zouden de problemen in de toekomst mogelijk zijn?? … Een heel vervelende beslissing, maar ik heb het beestje inderdaad in laten slapen, en wel zo snel mogelijk, met een spuitje, zodat hem verder lijden bespaart zou blijven… slik…

Kaya werd nog een keer goed nagekeken en er werd nog een keer Phyton gespoten. Bij het laatste kitten was de placenta er niet uitgekomen en het was ook niet echt duidelijk of die er was of niet… Dus het zekere voor het onzekere werd gekozen. Bovendien kreeg Kaya ook een antibioticaspuit die een paar dagen zou werken om eventuele infecties te voorkomen. Ze liet zich dit alles zeer makkelijk ondergaan, als maar niemand haar kinderen van haar wegnam!! De dierenarts complimenteerde haar en mij met deze zeer stabiele moederpoes. Gelukkig dat zij zo stabiel is, dat maakt alles voor ons en voor haar makkelijker.

Zo rond de klok van half 8 ‘s avonds konden we saampies naar huis toe gaan. De kittens zijn nog even nagekeken en het zijn beide katertjes. Kaya en haar kids in de transportdoos, die we eerst nog even verschoond hebben, en hup in de auto, op weg naar huis. Thuis aangekomen heb ik snel de kraamkooi in orde gemaakt, alles schoon en netjes en Kaya kreeg KMR om bij te komen van alle toestanden. De kittens heb ik gewogen en we hebben ze de namen Erni en Eddy gegeven. Ze lagen lekker bij mama te drinken en hadden eigenlijk van alle commotie geen weet….

Geboren!!!!! Ons F-nest

Op 30 april 2002 is onze Cattery verblijd met de geboorte van 2 gemarmerde silvertabby Brits Korthaar kittens. Een katertje en een poesje.

Hun namen zijn Froukje (17.30 uur, 122 gram) en Freddie (18.15 uur, 128 gram).

Freddy en Froukje zijn nakomelingen van Locktree’s Diana (kortweg Dana) en Sevgili Kedi’s Silver Gideon (kortweg Banjer). Beiden zijn silvertabby’s gemarmerd.

Beide kittens ontwikkelen zich goed en ook moeders maakt het uitstekend!

Ze hebben geen nare bijwerkingen van de bevalling en de kittens drinken al aardig.

Op 1 mei woog Freddie 148 gram en Froukje 144 gram.

De bevalling van Dana

Dag 67 ‘s avonds… Dana was onrustig en verloor af en toe ietwat vocht… De bevalling zou spoedig op gang komen. Maar niets was minder waar…. Na de 29e de hele avond en de hele nacht gewaakt te hebben was er nog steeds geen enkele wee te zien. Dat zou een lange bevalling worden…. De 30e ‘s middags rond 13.00 leek het er dan eindelijk op, een wee… welliswaar niet veel en niet krachtig, maar toch een wee.

Vanaf 14.30 waren de weeën krachtiger en heel regelmatig. Dana was onrustig maar liet zich goed ondersteunen. Ik mocht niet meer bij haar vandaan. Ze zat op onze slaapkamer, maar niet in de sokkenla die voor alle bevalling hier dienst doet. Nee, Dana, eigenwijs als ze is ging gewoon bovenop het bed liggen… Tja… ik heb de vuilniszakken maar verplaatst om ons dekbed te sparen…. Maar hoe krachtig de weeën ook waren, ik zag verder niets gebeuren en Dana was natuurlijk al behoorlijk uitgeput. Ik besloot het nog even aan te zien toen ik ineens rond 16.30 een vruchtvliesje zag verschijnen. Zo… nog even en het eerste kitten zou geboren worden….

Helaas, soms gaat het anders…. Dana perste en perste, maar het blaasje bleef een blaasje en er verscheen niet echt een kitten… Om 17.15 heb ik de dierenarts gebeld, dit duurde te lang. De dierenarts vroeg mij om naar hem toe te komen, hij heeft op zijn praktijk immers alles bij de hand…. Dus Ron en Yorian voorin in de auto, ik met Dana achterin en we gingen op weg.

De persweeën stopten niet en ik was bang dat het mis zou gaan…. Ineens kwam er een stukje van het blaasje naar buiten en het leek erop dat het kitten mogelijk toch geboren zou gaan worden. Dus doorrijden dan maar!! Bij de dierenarts aangekomen werd het eerste kitten in de hal geboren, om 17.30 uur. De dierenarts zelf was net terug en had ons nog niet kunnen opvangen. Gelukkig kwam het kitten met het hoofdje eerst en heb ik het goed kunnen vastpakken. Het kwam er bijna niet uit… Meetrekken met een wee mee… spannend!! Maar dit kitten maakte het direkt goed en Dana?? Die was was versuft: wat is dit nou???? Hihi, onervaren moeder!! Maar het kitten deed zelf ook goed zijn werk en ging meteen op zoek naar mama en haar tepels. Bij Dana werden de moedergevoelens aangewakkerd en ineens ging het goed.

Ik vond het kitten erg groot en de dierenarts ook. Maar goed, de weg was nu vrij gemaakt en er moest nog een kitten geboren worden. Omdat Dana al lang bezig was en toch al verzwakt hebben wij besloten om Phyton te spuiten. Dana werd geholpen door de Phyton en al snel kwamen er weer krachtige weeën op gang. Toen ik iets kon zien, schrok ik even… een staartje…. een stuitligging dus… altijd heel moeilijk en als dit maar goed gaat… Het vruchtvlies was al gebroken. Na een paar fikse persweeën zag ik ineens ook een pootje, maar verder zat er nog niet echt schot in. Ik durfde Dana ook niet te helpen, een staartje en een pootje, daar heb je geen grip op….

De dierenarts vond op een gegeven moment dat het nu te lang duurde, Dana perste wel goed, maar er was nog steeds alleen maar een staartje en een pootje te zien. De dierenarts besloot om in te grijpen en Dana te gaan helpen. Hij heeft met zijn vinger om het staartje heen gedraaid en zo het andere pootje naar buiten ‘gevist’. En toen heeft hij bij een perswee de pootjes gepakt en ‘uitgerekt’. Er leek schot in te komen… maar… Het kitten zat nu toch al echt lang vast en als het al zover geboren is dan is de navelstreng/placenta los van de baarmoeder, dus het kitten zit zonder lucht…. Opschieten geblazen dus… gelukkig dat de dierenarts toch iets meer ervaring heeft dan ik…. Hij wist uiteindelijk na een aantal spannende seconden/persweeën langzaamaan geboren te laten worden. Direkt het mondje vrij gemaakt en aan Dana geven.

Dana wist nu was haar te doen stond en zij begon direkt schoon te likken en te wassen. Goed teken dus. Het kitten gaf teken van leven, maar nog niet heel erg enthousiast….. Nog even goed in de gaten houden dus… Het kitten bleef bij mama liggen… toonde geen enkele interesse om even te piepen of om zich te verplaatsen richting Dana’s warme tepels… Tja… toch te zeer verzwakt dus en de dierenarts besloot om het kitten even goed te stimuleren. Een handdoek erbij gehaald en het kitten losjes in de handdoek genomen en met de ruwe doek hard, maar voorzichtig over de rug gewreven. Hierdoor wordt de bloedsomloop gestimuleerd en het hielp. Toen het kitten terug ging naar Dana was het al aktiever, gelukkig maar.

Dana werd nog heel even met rust gelaten, maar ze moest toch nog even onderzocht worden. Waren dit alle kittens?? Het leek er wel op en het was ook mijn eigen vermoeden, maar een bevestiging was wel fijn. En ja hoor, de dierenarts kon niets meer voelen bij Dana. Beide placenta’s waren direkt met de kittens meegeboren, dus dat was al prima. De spuit Phyton zou toch nog even zijn werk doen en Dana kreeg voor de veiligheid een antibioticaspuit. Nog even een laatste blik en Dana mocht met haar kroost lekker naar huis.

Thuis heb ik de kittens gewogen… schrik niet!!! Froukje, het eerstgeborene kitten, een poesje dus, woog 122 gram en Freddie, de tweede die in stuit lag, een katertje, woog 128 gram!!!! Dit had Dana nooit, maar dan ook nooit op eigen kracht klaargespeeld en wederom ben ik maar blij dat mijn gevoel, het naar de dierenarts gaan, goed was. Arme Daantje……

Dana vond het thuis wel fijn, maar ze ging ook direkt bij het nestje weg, zo van: “Klaar, dat heb ik gehad en nu verder met ravotten!!”. Voor de veiligheid hebben we dus besloten dat we Dana eennachtje in de kooi zouden opsluiten, zodat ze even goed kon wennen aan haar moederlijke taken, maar of het echt nodig geweest was??? ‘s Nachts ben ik nog een keer gaan kijken (wekkertje gezet om 3.00 uur…) en ik heb de kittens gewogen. Froukje woog 128 gram en Freddie woog 138 gram!! Niets aan de hand dus, gelukkig maar en de volgende morgen heb ik de deur van de kooi dan ook open gezet.

Week 3

Eddy en Ernie zijn inmiddels 2 weken en 5 dagen oud en hebben behoefte om af en toe eens een paar stapjes te wagen. We gaan dan ook dit weekend de kooi in orde maken, zodat Kaya en haar kroost de ruimte krijgen. Dana zal dus nu uit de kooi moeten, maar aangezien ze dat toch al veel is zal het voor de kittens niets nieuws zijn… Voorlopig gaan zij dus met hun kraamdoos los naast de kooi. Froukje en Freddie zijn inmiddels 1 week en 1 dag oud.

Alle vier de kittens doen het uitstekend, ze groeien voorspoedig en laten ook al af en toe van zich horen.

Week 8

We zijn behoorlijk aan de late kant met onze verhaaltjes en foto’s, maar het is hier ook zo druk geweest…. En dan niet alleen met de kittens, maar ook in de privesfeer. We hebben onze handen vol aan de kittens en aan Yorian, heel gezellig. En dan werken we ook nog hard aan een stevige reorganisatie van ons huis, de katten moeten helaas hun kattenkamer afstaan aan U.C., onze baby op komst en dat vergt nogal wat verhuiswerkzaamheden. Alles moet geverfd worden en natuurlijk wenst Yorian als dreumes ook een aantal nieuwe spullen in huis. Af en toe verkiezen we het dan om even lekker te rusten op de bank en te genieten van ons gespuis i.p.v. te werken aan onze site… Maar nu zullen we jullie dan toch maar even laten meegenieten!

Eddy en Ernie zijn inmiddels 7 weken en 3 dagen oud en Freddie en Froukje zijn inmiddels 5 weken en 6 dagen oud. Alle vier stappen ze al een hele poos door de huiskamer heen alsof ze nooit anders hebben gedaan! De Kittenkooi is inmiddels alweer naar de garage verhuisd (zonder kittens uiteraard) en onze kleintjes verblijven met hun mama’s in en op de daarvoor klaargezette mandjes en kussens. Pap, vlees en brokken happen (ja echt hoor!) doen ze alle vier en ze hangen ook nog vrolijk bij moeders aan de bar….. En ja, ze hebben zich al onderling vergist….. Wel grappig hoor, zo’n “grijze” met een “gestreept” kitten erbij! Kinderspeelgoed vinden ze alle 4 geweldig en Yorian deelt het (nog) wel met ze dus dat is geen probleem. Yorian vind de kittens ook geweldig maar dat is niet geheel en al wederzijds….. Zijn maatje 21 en hun gestap door onze kamer is nu niet meteen de meest gunstige combinatie zullen we maar zeggen….. Het lijken af en toe 4 kittens uit een en hetzelfde nest zoals ze bij elkaar liggen. Je ziet dat Freddie en Froukje erg veel oppikken van Eddy en Ernie ze apen die 2 “oudste” behoorlijk na…..

Eddy’s nieuwe personeel is reeds een paar keer op visitie geweest. Ze zagen hem wel zitten en hij hun dus dat pas goed bij elkaar. Ze hebben wel besloten dat hij Easy gaat heten in plaats van Eddy en dat vond hij wel ok….. Bij deze, vanaf nu heet Eddy: Easy Blues’ Easy…..

Ernie’s nieuwe personeel is ook op visite geweest. Het was een gezellige middag en Ernie zag zijn nieuwe personeel ook helemaal zitten, vooral het gekroel en gespeel van Noud vond hij fantastisch. Het is even wennen voor hem aan zijn nieuwe naam: Zorro. Maar uiteindelijk zal het wel lukken. Aangezien Zorro uit ons E-nest komt gaan we hem Easy Blues’ E.Z. noemen (Ernie Zorro)…. Grappig toch, twee “Easy Blues’ easy’s”!!!!

Het nieuwe personeel van Froukje is ook al op visite geweest….. Helemaal vanuit Den Haag….. Moeder en dochter waren beide meteen verliefd….. Dat wordt dus oefenen voor Froukje op een harde G. Ze zal ook moeten wennen aan een nieuwe naam. Zij wordt vernoemd naar een echte filmster en gaat Minoes heten….. Op haar stamboom gaat ze echter Froukje Minoes heten aangezien dit ons F-nest is en ach, zo’n dubbele naam staat natuurlijk wel extra sjiek!

Helaas moet Freddie nog even wachten op een bezoekje van zijn nieuwe personeel, die komen beslist, zij zijn zeer nieuwsgierig, maar hebben jammer genoeg op dit moment een drukke agenda. Hij is overigens de enige die gewoon Easy Blues’ Freddie blijft heten.

Het vertrek

Inmiddels zijn we alweer 6 weken verder… de tijd vliegt!! We hebben heel wat afgeklust de afgelopen weken en de katten vonden het eigenlijk wel allemaal best hoor. Lekker, zo’n rommeltje in huis, dan kunnen ze veel meer uitspoken!! Maar de grote klusbeurt is geklaard en we genieten heerlijk van een vernieuwd interieur. De katten genieten mee van de rust en gaan regelmatig heerlijk liggen op een van hun favoriete plekjes.

Het wordt heel langzaam tijd om ons te gaan voorbereiden op het aanstaande vertrek van ons F-nest. Ja, ons F-nest gaat ons eerder verlaten dan ons E-nest dit jaar, die blijven gezellig nog een weekje of 3 extra, dus daar kunnen we nog even heerlijk mee kroelen. Freddie en Froukje Minoes zijn inmiddels 12 weken oud en Easy en Zorro zijn 13 weken en 5 dagen oud. Het zijn heerlijke bandieten, alle vier!! De afgelopen week zijn ze braaf naar de dierenarts geweest en hebben ze hun entingen gehad. De arts heeft ze helemaal nagekeken en ze hebben alle vier een dikke 10 gekregen. Heel fijn om dat te horen en nu kan ik ze dan ook met een gerust hart naar hun nieuwe personeel laten verhuizen.

Inmiddels heeft Freddie ook al visite gehad van zijn nieuwe personeel. Hij heeft op het laatste moment gekozen om toch maar ander personeel te zoeken… Helaas hadden zijn eerste geïnteresseerde zo’n drukke agenda dat het voor hun niet mogelijk was om gezellig te komen kroelen en dat kan natuurlijk niet…. Er kan altijd iets gebeuren in de privé-sfeer en dat was dit keer het geval…. Jammer, maar niet getreurd hoor. Er waren voldoende gegadigden die interesse toonden in Freddie en nog voordat goed en wel bekend was dat hij nieuw personeel zocht had hij al een lief vrouwtje en baasje gevonden! Hij gaat in Voorburg wonen bij een Blauwe Brit en een lief HTK-poesje en hij zag het helemaal zitten hoor. Zijn nieuwe vrouwtje trouwens ook, die is helemaal verliefd geworden!

Aanstaande zaterdag is het zover, dan gaan Freddie en Froukje Minoes verhuizen. Wij gaan gezellig met z’n drietjes en met de kittens op stap naar Voorburg en dan door naar Den Haag. Ja, ook dit jaar willen wij weer onze kittens zelf wegbrengen. Dat is ons vorig jaar prima bevallen. Bovendien is zo’n uitstapje met het hele gezin ook best gezellig! Helaas is het inmiddels al woensdag en is het nog maar 3 nachtjes slapen… 3 daagjes genieten… Maar ach, aan al het leuks komt een einde en hoe moeilijk het ook zal zijn om afscheid te nemen, uiteindelijk doen we het daar ook voor. Het is voor ons onmogelijk om alle kittens gezellig zelf te houden en ik troost me met de gedachte dat ik zeer lief personeel heb gevonden!

Nog een afscheid

Eindelijk (nou ja eindelijk…) is het dan zover. Ook Easy en E.Z. gaan ons verlaten. Op zaterdag 10-08-2002 verhuisd E.Z. (ter plekke bekend onder de naam Zorro) naar Gendt. Nee, dat is niet in België, maar in Nederland in de buurt van Arnhem. We maken er maar een dagje uit van. Het wordt hoog tijd om de Poezenbel nog eens met een bezoekje te vereren! Zondagmorgen vertrekt Easy dan naar… Sittard! Nee hoor, hij blijft niet bij ons, maar wel een plaatsgenoot dus! Hij gaat ergens wonen in de buurt van de GrootGrutter die op de Kleintjes past… Ach ja, kunnen we de wekelijkse boodschappen combineren met een bezoekje aan Easy…

Beide heren zijn inmiddels 16 weken bij ons dus het valt niet mee om afscheid te nemen. Ook voor de beide katers zal het wel even wennen worden daar niet van. Maar Zorro krijgt leuk personeel (wel 4 mensen!) en speciaal voor Easy is door zijn personeel een nagelnieuwe woning aangeschaft en ingericht… Wat willen ze nog meer?

Kaya gaan we eind augustus met pensioen sturen. Ze wordt dan van een ritssluiting voorzien en zal haar “oude” dag dan verder bij ons slijten. We hopen dat deze ingreep zonder complicaties zal verlopen. Na 4 nesten in tijd van 5 jaar vinden wij het wel welletjes geweest voor haar. Ze is weliswaar pas 6 maar voordat zij weer gedekt kan is ze al 8 jaar en dat vinden we te oud. Verder willen we haar de stres die het dekken en moederschap met zich meebrengt niet meer aandoen.

Onze Cattery gaat nu een paar weekjes “op slot” vanwege zwangerschapsverlof… Daarna zien we wel verder met onze fokplannen. We denken er over om Sanna snel na de bevalling te laten dekken (kittens met kerst…?) en ook China en Dazzle komen in aanmerking voor een dekking, maar dat zal zeker niet voor oktober plaatsvinden!

Even bijpraten hoor…

Het is alweer een tijdje stil rondom onze cattery en ook in onze cattery! Zoals jullie weten zijn alle kittens van het e- en f-nest inmiddels verhuisd naar hun nieuwe thuis. Ze hebben allemaal al iets van zich laten horen en als we op die geluiden afgaan bevalt het hen prima op de nieuwe stekjes. En hier in huis? Ach, rust is relatief zullen we maar zeggen…

Sinds een week of 3 is Minousch (ja, die Perzische dame die hier ooit als allereerste kat haar intrede deed ja) weer teruggekeerd. Op de een of andere wijze voelde zij zich toch eenzaam zonder pluizen om zich heen en liet dat op een gegeven ogenblik merken ook. De knoop maar weer doorgehakt en besloten haar terug te halen naar ons. Vooralsnog verloopt dit redelijk goed. Er wordt wat meer geknokt, maar het lijkt alweer te zakken. We bekijken de zaken nog even en wellicht moeten we in de toekomst alsnog overgaan tot herplaatsing van Minoush, maar voorlopig willen we hier nog niet aan denken…

Na 4 nesten in 5 jaar tijd hebben we besloten om Kaya (als fokpoes) met pensioen te sturen. Hoewel zij een hele goede moeder is, is het altijd een crime om haar gedekt te krijgen. Eerst naar de dierenarts voor de noodzakelijke tests (dat vond zij al stress), dan naar de kater (weer stress), dan bij die kater (weer stress) dan weer terug naar huis (nog eens stress) en dan dat laatste nog eens herhalen want de eerste keer oppakken was er bij haar meestal niet bij… Deze stress willen we haar vanaf nu besparen dus hebben we haar laten steriliseren. De operatie is voorspoedig verlopen, de wond is inmiddels alweer genezen en ze gedraagt zich voorbeeldig. We zijn erg benieuwd of we haar vanaf nu wat meer beneden zullen zien.

Uiteraard heeft de sterilisatie van Kaya ook invloed op de groep als geheel… Kaya was de baas in huis, maar gaat nu haar plekje afstaan, aan wie?? Dat vechten de katten zich onderling nog even uit. Maar we hopen eigenlijk dat dit ook van positieve invloed is op het gedrag van Minoush (er zijn nu immers 2 gesteriliseerde dames hier in huis) en van China, die zich weerbaarder moet gaan opstellen. Afwachten dus….

Wat betreft onze plannen op fokgebied wachten we even de bevalling af van ons eigen ‘kitten’. Ook dat zal niet lang meer op zich laten wachten. Als Chantal dan weer op de been is kijken we verder. Als alles goed verloopt (met Chantal en onze jongste spruit) dan laten we Sanna wellicht nog dit jaar opnieuw dekken. Zij had uiteindelijk niet opgenomen en zou dus nog een keer kunnen dit jaar. Dan wachten we tot het voorjaar met het laten dekken van Dazzle en China. Dit hangt uiteraard van de luimen van de dames af. Ze moeten wel eerst krols worden natuurlijk. Afhankelijk van hoe dit verloopt komt Dana eventueel voor een dekking in aanmerking. We achten de kans echter groot dat zij in 2003 even overslaat. We vinden 3 nesten per jaar toch echt voldoende hoor!

Voor diegenen die interesse hebben voor onze eigen gezinsuitbreiding kunnen we de kidsz site aanbevelen. Hier houden we iedereen op de hoogte van de ontwikkelingen! Voor wat betreft de cattery gaan we nu even in radiostilte en melden ons weer terug zodra de dekkingen (of pogingen daartoe) concreet worden.

Op zoek naar katers

De plannen voor de volgende nesten zijn klaar, zo omstreeks augustus worden Kaya en Sanna gedekt en we hopen dat daar dan weer mooie en leuke kittens uitkomen. En ja, dit keer worden het dus twee nesten ongeveer tegelijkertijd. Kijken hoeveel plezier we daarvan hebben (maar de deuren hebben inmiddels allemaal een beveiliging voor het dichtslaan!).

Inmiddels denken we ook na over de aanschaf van een black silver tabby poes. De contacten voor deze aankoop zijn al een lange tijd geleden gemaakt en hopelijk wordt het einde dit jaar een feit. Dus het is afwachten of er een mooi exemplaar bij zit. En verder hebben wij strategisch overleg gepleegd: mag ik, als er mooie poesjes bijzitten, uit beide nesten een poesje houden? En het antwoord was ja! Dus van Kaya wil ik graag een mooi lilac poesje aanhouden en van Sanna een mooi blauw poesje met lilac factor. Hoe dit verder werkt? Lees hieronder:

Twee nesten tegelijkertijd en dan ook nog een poging doen om het ras te verbeteren….. We zijn wellicht wel heel erg ambitieus….. Maar we gaan op zoek naar een katermeneer voor Sanna en voor Kaya. Dus zijn we gaan rondvragen.

Iedereen die we kennen in het fokkerswereldje gebeld (dat zijn dan 3 tot 4 telefoontjes)….. Naar de kleurtjesmiddag in Harmelen geweest….. Met een heuse keurmeester gesproken….. En iedereen had het over die 2 lilac heren in Belgie…..

Waarom lilac? Nou, Kaya heeft een lilac factor, dus daar worden geheid lilac kittens uit geboren (als we geluk hebben). Hopelijk een heel mooi poesje zodat we dat kunnen houden. En voor Sanna? Die heeft geen lilac factor, maar als er een heel mooi blauw poesje bijzit, dan weten we zeker dat dat poesje lilac factor heeft en in de toekomst dus ook lilac kittens kan geven (dat kan Sanna niet). En dan kunnen dat hele mooie poesje ook houden.

Dus wij vol goede moed naar ‘t Belsch. Eerst naar Eekeren (da’s bij Antwerpen), daar woont Hector van de Nekker, Brit, Lilac en een echte heer met een eigen buitenwoning. Een zeer gezellige knuffelkater, die ook gewend is om in de tuin rond te kijken. Later in die week naar Diest (da’s voor Antwerpen, van ons uit gezien), daar woont Ikula van de Safraenberg, Brit, Lilac en net zo’n heer als zijn vader….. de eerdergenoemde Hector! En ook hij heeft een eigen buitenwoning en loopt regelmatig in de tuin rond.

Beide heren zien er voorbeeldig uit! We hebben de stambomen en we gaan nu eens bekijken of het mogelijk is om hier een mooie combinatie mee te maken. Aangezien wij nog een en ander te leren hebben op dit vlak gaan we hiervoor maar weer hulp vragen….. Dus maar weer rondbellen (3 telefoontjes…) en naar de Mundikat show in Arnhem, want daar treffen we vele bekenden (!) en die helpen ons verder.

Onze voorkeur gaat uit naar Ikula. Voor Kaya zijn beide heren geen enkel probleem. Maar voor Sanna……. De overgrootopa van Ikula is dezelfde als de papa van Sanna! Op zich is dit nog niet zo’n probleem, maar we weten niet of het verstandig is om twee keer deze lijn in de stamboom van een nieuw kitten te hebben??? Tja,….., en nu gaan we dus informatie en hulp vragen van een keurmeester, die bovendien de fokker is van de papa van Sanna…. Snapt u hem nog??

Ondertussen gaan we verder met zoeken naar een mooie kater (liefst dus lilac) en gaan we dus ook nog bij vele eigenaren op bezoek…… Dit verhaal heeft z’n einde dus nog lang niet bereikt. Wordt vervolgt….

Afwachten…

Sanna en Kaya zijn sinds zondag van de pil….. Dat wil zeggen dat ze op 11-06-2000 hebben ze de laatste pil van dit jaar gehad! Nu is het afwachten of en wanneer ze krols worden.

Het katerverhaal (de zoektocht) loopt nog steeds. Voor Kaya zijn we er eigenlijk wel uit. Dat wordt Ikula wat ons betreft. Voor Sanna zoeken we nog even door….. We hebben inmiddels weer een aantal nieuwe adressen in België. Hier moeten we nog foto’s, stambomen en aanverwante zaken van gaan opvragen. Zo willen wij bijvoorbeeld altijd heel graag weten hoe de betreffende heren wonen! Als dit alles ons aanspreekt gaan we wel weer ter plekke kijken. In dat geval zullen we de foto’s ook publiceren op onze pagina onder het kopje dekkaters in ons fotoboek. We moeten nu wel langzaam vaart (tegenstrijdig he?) gaan maken, want de dames zullen binnen nu en een week of 6 wel beginnen te zingen!

Inmiddels zijn we ook gestart met de aanbouw van het buitenverblijf voor ons kattenvolk. De achterkant staat, de tegels en het zand zijn besteld….. Dan nog de voorkant(en) en het gat in de muur….. Tja, dat duurt nog wel even hoor. Als het nu maar niet gaat regenen, want dan komt dit nooit af…..

En we zijn inmiddels ook bij Stichting Poezenbel op visite geweest (al 2 x). Op dit moment hebben ze alweer kittens in de opvang (11 kittens verdeeld over 3 locaties). De foto’s hiervan zijn te bezichtigen op hun eigen website.

Een bewoner erbij…

Groot nieuws! Tedje is binnen….., dat is niet financieel bedoeld hoor! Nee, we hebben er een bewoner bij…. Tedje….!!! Tedje is een echte Poezenbelknuffel. Hij doet zijn ras echt de eer aan! Hij beschrijft al zijn eigen avonturen en wij genieten met volle teugen van zijn capriolen.

Inmiddels (het is nu 18-07-2000) is Kaya al vrolijk aan’t zingen….. Zij is dus krols! We moeten minstens tot de tweede krolsheid wachten voordat we haar laten dekken. Dit zal dus zo rond de 1ste of 2de week van augustus zijn. Van Sanna horen we nog niets…. Wellicht dat het gedrag van Kaya voor haar als inspiratie kan dienen!

De ren is nog steeds in aanbouw. Tja, met het typische Nederlandse weer kun je natuurlijk slechts beperkt buiten ‘spelen’. De bouw is nu voor de helft gereed

Kaya is weggeweest…

Kaya is naar Ikula geweest. Maar of dat wat geworden is…. op dit moment denken wij van niet, maar ze is nog niet opnieuw krols geworden. Afwachten dus, maar we denken dat we dit weekeinde toch nog terug moeten naar Ikula…. Sanna is nog altijd niet krols, ze lijkt wel een kater! Uit niets van haar gedrag blijkt enig teken van krolsheid, maar helaas komt dat wel vaker voor. We moeten gewoon geduld hebben en afwachten. Uiteindelijk zal ze echt wel een keer krols worden hoor!

Met Tedje gaat het uitstekend. Hij is perfect ingeburgerd, hij heeft zelfs het bed van Kaya ingepikt, of heeft die vrijwillig een ander plekje opgezocht??? Tedje heeft volgens ons een brommer nodig, zo gedraagt hij zich echt. Heerlijk, zo’n puberende kater in huis! Race, Ren, Spring, Jump en een vaas op de grond. We hadden hem nog zo gewaarschuwd, maar nee…. luisteren…. nee dat is niets voor Tedje! Nee, zich wel een hoedje schrikken… misschien dat dat helpt, maar ik betwijfel het hoor! Gelukkig was het niet zo’n dure vaas, maar het was wel een zootje hoor. Allemaal zand en pitjes over de vloer, dat zat namelijk in de vaas. En dan de scherven. Je schrikt jezelf een hoedje… gewoon gevaarlijk en de eerste gedachte was dan ook: de katten uit de kamer….!!!!

Verder heeft Tedje het ook heel erg druk hoor. Met slapen, met mooi zitten, met spelen, met ondeugend zijn, maar ook met zijn webpagina en het beantwoorden van zijn post! Onderhand kunnen we een fanclub oprichten! Heel leuk hoor, al die reakties!

Met het mooie weer van de afgelopen dagen is het moeilijk om de katten binnen te houden. Kimba wil altijd heel graag op de eerste grote flatstone gaan liggen rollen. Van mij mag hij hoor, dan verliest hij heel snel zijn overtollige haren. Dat is nu best hardnekkig hoor, maar wat wil je ook met zo’n raar weer. De beesten weten toch niet wat ze nu met hun vacht moeten doen! De ren is klaar… althans de buitenkant. Het gat in de muur moet nog gemaakt worden en dan moeten we nog allerlei speeltuigen uitvinden. Tedje geniet nu al een beetje van de ren, maar hij is nog jong en onbezonnen. Drupke is ook al in de ren geweest, maar hij blijft mauwen… hij wil vrij buiten in de tuin lopen, maar dat vinden we niet zo’n goed idee. Minoush, Kimba en Sanna wilden zo snel mogelijk eruit en terug naar binnen! Maar dat zal wel allemaal veranderen als ze zelf vrij in en uit kunnen lopen. Dan zien ze het niet als opsluiting…. Nu worden ze gedwongen erin gezet en dat is natuurlijk nooit leuk! Kaya heeft trouwens niet eens de moeite genomen om te gaan kijken hoor en waarschijnlijk zal dat ook zo blijven. Zij is niet zo’n buitenbeest.

Hopelijk hebben we de volgende beter nieuws, is de ren dan af en zijn onze poezen gedekt en in afwachting van een paar mooie kittens.

Geen eigen kittens dit jaar…

Kaya was dus bij Ikula geweest….. Ze is daarna niet meer krols geworden! Maar helaas….. er zijn ook geen kittens uit voort gekomen! Ook Sanna is nog altijd niet krols geweest. En daarmee vallen de plannen voor dit jaar in het water!

We hadden gedacht rond deze tijd de nesten te hebben zodat we rond kerst en oud en nieuw de kittens naar hun nieuwe tehuizen konden laten gaan. Helaas, het zit er niet in dit jaar.

Het is nu een beetje stil rond onze cattery. Dat heeft alles te maken met onze thuis situatie. Sanna en Kaya hebben nog een weekje (hooguit 2) om alsnog krols te worden en anders worden ze pas weer na het voorjaar van 2001 gedekt. In april verwachten wij namelijk een kind! Nu gaan kinderen en kittens in onze visie uitstekend samen….. Maar dubbele kraamvisite….. Dat gaat ons toch te ver.

Onze kleine Tedje groeit als kool. Op zijn eigen webpagina zijn de capriolen van Tedje goed te volgen. De ren is inmiddels in gebruik genomen en zeer populair bij Tedje, Drupke en Sanna. Kimba en Minousch willen zo af en toe ook nog wel eens gebruik maken van het buitenverblijf, maar Kaya vertrouwt het voor geen meter.

We hopen dit jaar bij Cattery Locktree een Silver-Tabby poes te vinden. Hier zijn 2 poezen gedekt….. Wie weet komt er dan toch nog een kitten bij…..

Bijna kerst…..

Tja, Sanna en Kaya zijn nog steeds niet (echt) krols geweest. Dus nesten zijn voorlopig van de baan. Zo zonder nest is het erg rustig in huis.

Cattery Locktree heeft op dit moment 3 nesten met tabby kittens. En in een van de nesten (volledig silver-tabby) ligt een heel mooi gemarmerd Silver-Tabby poesje! Wij werden gebeld met de vraag of we interesse hadden. Nou en of! Hier wachten we inmiddels al 2 jaar op.

Dus zijn we afgelopen weekeinde naar Cattery Locktree gegaan om te kijken. Het betreffende poesje was inderdaad ontzettend mooi! Zo klein als ze is heeft ze toch al een pittig karakter, maar is toch heel erg lief. De tekening is perfect, alles erop en eraan, lief koppie…… Dus wij waren gelijk verk(n)ocht!

Ze heet Locktree’s Diana en is inmiddels bijna 3 weken oud. Wij gaan haar Dana noemen. Al onze Britten hebben we tot nu toe een naam kunnen geven van 2 lettergrepen die eindigt op een ‘A’. Zo hebben we Kim-bA, Ka-yA, San-nA en nu dus Da-nA. Half februari 2001 mogen we haar gaan ophalen en zal ze bij ons haar intrede doen. Het is onze bedoeling om er op termijn ook een keer een nestje mee te fokken. Bij de volgende update zullen we wat informatie over Silver-Tabby’s op onze site zetten.

Tedje is inmiddels een fikse kater aan’t worden. Nog even en hij mag naar de dierenarts….. Hij stoeit op dit moment wel heel erg met Sanna….. Hij is en blijft een echte schootkater, dat wel. Dit werkt nogal besmettelijk voor Minoush die ook de hele dag achter Chantal aan drentelt.

Kaya ziet er op dit moment erg goed uit. Ze zit mooi in haar vacht en groeit mooi uit in de breedte. Het uitblijven van een nest levert in ieder geval een hele mooie moederpoes op. Sanna, ach ja, die was al breed en is het nog steeds. Zij staat samen met Kimba op ‘dieet’. We willen niet dat ze te flink worden vanwege de mogelijk gezondheidsproblemen op latere leeftijd (suikerziekte e.d.).

Onverwacht, nog net voor de kerst…..

De vorige update van onze site was nog niet koud…. en hup! 2 Krolse dame’s in huis….. Op 18 december begon Kaya een beetje te mieren en te draaien. Drupke moest het weer ontgelden, ze werd spontaan verliefd! Een dag later begon Sanna (aangestoken?) vrolijk mee te doen.

Prompt was er paniek in huis! Tedje is natuurlijk een prachtige golden tabby kater, maar hij is niet van Britse komaf! En als ongecastreerde heer tussen 2 van die krolse dames, dat is toch een fikse aanslag op zijn ‘gentlemenship’! Dus geen risico, gelijk de dierenarts gebeld om hem met spoed te laten castreren. Gelukkig konden we meteen terecht. We kunnen u vertellen: “Hij (Tedje dus) vond er geen bal aan!”.

In de tussentijd zongen Kaya en Sanna vrolijken vooral behoorlijk vals verder. Dit heeft ongeveer 4 dagen geduurd bij Kaya en ruim een week bij Sanna. Nu moesten we alleen nog even afwachten of Tedje niet stiekem toch….. Dus de spanning liep flink op toen na 2 weken geen van beide dames krols werd!

Inmiddels zijn we alweer ruim anderhalve maand verder en we kunnen noch bij Kaya noch bij Sanna aanwijzingen vinden voor een eventuele zwangerschap. We zijn dus waarschijnlijk net op tijd geweest! Tedje slijmt inmiddels al weer als vanouds en heeft zich duidelijk neergelegd bij zijn status van ‘je-weet-wel-kater’.

Natuurlijk zijn we in de afgelopen periode ook nog even bij Cattery Locktree op visite gegaan om even naar onze nieuwste aanwinst te gaan kijken! Onze Dana groeit als kool en we hebben heel wat afgeknuffeld. 17 Februari mogen we haar gaan ophalen. Ze is dan 12 weken oud en zal haar intrek nemen hier in huis. We zijn erg benieuwd hoe dit zal gaan verlopen! Uiteraard houden we jullie op de hoogte!

Het begon met de vraag of we huisdieren wilden. Al snel werd besloten om een aquarium te nemen want dan is het niet meer zo stil in huis….. Na enige tijd bleek dit toch tegen te vallen (vissen kun je zo moeilijk kriebelen) en gingen we van vissen over op vogels. Wat kunnen die beesten een troep maken zeg…..

Toen werd besloten dat er ‘iets’ op 4 poten moest komen. Een muisje, een hamster, een cavia, een konijn? ….Nee….! Een hond? Tja, een kleintje wilde hij niet en voor een grote is geen plaats. Bovendien moet je een hond minstens drie keer per dag uitlaten. Een kat dan? En zo is Minoush op 22 oktober 1993 bij ons terecht gekomen. Als kitten was ze behoorlijk speels en vooral creatief in het verzinnen van tegenstanders!

Na een paar maanden vonden we haar toch wel een beetje eenzaam en zijn we op zoek gegaan naar een speelkameraadje. Dit moest een witte pers worden. En zo kreeg Minoush een vriendje: Spooky. Ze werden hele dikke maatjes.

In mei 1995 kregen we Drupke kado van een kennis. Zijn moeder moest tijdens haar zwangerschap niets van vreemden hebben, maar maakt voor Chantal graag een uitzondering. Dit was voor de eigenaren een reden om een van de beide kittens aan ons te geven.

Helaas moesten we in januari 1997 afscheid nemen van Spooky. Na dit verlies hadden we zoiets van: ‘Voor ons geen nieuwe katten meer’. Maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan…..

In april gingen we dan ook op zoek naar een derde kat. We werden het al vrij snel eens over het ras. Het moest een Brits Korthaar zijn. ‘Bij voorkeur een kater want die worden mooi groot!’ zei de een, ‘als het maar blauw is!’ zei de ander. Dus wij na een tip van de kittenbemiddeling van de Rasclub Brits Korthaar (RBK) naar een fokker in Wijchen. Daar aangekomen werden we geconfronteerd met het volgende dilemma: er lag een lilac kater (die worden mooi groot!) en een blauwe poes (als het maar blauw is!). Toen was goede raad duur. Kiezen geblazen dus!

De keuze viel op de lilac kater en de blauwe poes en zo kwamen op 7 mei 1997 Kaya & Kimba bij ons in huis. We gingen met Kimba naar de rasdag om meer te weten te komen over het ras. Hij zou wel eens op het podium kunnen komen zei de fokker. En dat lukte nog ook!

Tja, en na dit succes leek zo’n nestje natuurlijk ook best leuk. Dat willen we wel een keer doen. Dus in het najaar van 1998 werd Kaya naar Danillo gebracht. Kaya woont in Sittard, Danillo in Hazerswoude-Rijndijk (dat is ongeveer 400 Km heen en weer). Daar aangekomen was mevrouw totaal vergeten dat ze krols was en dus konden wij na drie dagen weer terug naar Hazerswoude om haar overichter zake op te halen. Na 2 weken werd ze weer krols. Dus hup weer in de auto en naar Danillo. En ja, na drie dagen en heel veel moeite van de zijde van de eigenaar van de kater begreep onze Kaya eindelijk wat de bedoeling was. Het gevolg: op 4 augustus 1998 werd ons eerste nest geboren.

Het grootbrengen van dit nest leverde zoveel plezier op dat de volgende stap eigenlijk als vanzelfsprekend werd gezet.

Dus sinds 16 januari 1999 zijn wij:

Cattery Easy Blues